Umiar

Umiar

Jak nie być głodnym, chcąc apetyt odczuwać stale.
Jak w chronicznym niedoczasie, nie spóźnić się ni razu.

I gdzie szukać piękna, gdy brzydota rani trwale.
A która to prawda, gdy nie wiesz czemu dać wiarę.

Kiedy już dość, a kiedy jest ciągle mało?
Kiedy kończy się dopiero, a zaczyna w końcu…
Umiar.

Mela Rosa